Pop

Nee, ik vergeet de "Band aller bands" niet. Het was de eerste Popmuziek die ik mooi vond met liedjes zoals: Help en A Hard Days Night. Om maar een greep te doen: Abbey Road en Sergeant Peppers Lonely Heartsclub Band. Erg mooi en aangrijpend is John Lennon's hartekreet in zijn solowerk met de Plastic Ono Band. Naief en breekbaar, speels en vrij is Ram van Paul McCartney. Later werk mag dan nogal een niet altijd gewaardeerde verscheidenheid bevatten, maar Flaming Pie is toch ook een juweeltje. Country-achtige muziek heeft mij nooit zo gelegen, maar de Eagles waren daarop een grote uitzondering. Hun eerste elpee: Eagles (ik gebruik, zoals je ongetwijfeld gemerkt hebt de aanduidingen "elpee" en "cd" door elkaar. Eerst kocht ik ze op elpee, later op cd. Het is verwarrend.) vind ik nog steeds heerlijk, samen met Hotel California. Hun laatste: When Hell Freezes Over vind ik te bezadigd. Crosby, Stills, Nash & Young hebben na hun legendarische begin op Woodstock, vele mooie nummers geschreven met een lichte neiging naar de country. Een tijdloos juweeltje blijft toch: Deja Vu. Veel later nog een mooie: Shadow captain (zonder Young) Ook een uitzondering op mijn niet grote voorkeur voor country was Neil Young. De man is inmiddels natuurlijk wel haast uitgegroeid tot een icoon, vooral in de grunge-wereld. Twee van z'n mooiste werkjes blijven voor mij het uit 1972 stammende Harvest en After the goldrush. Mijn excuses voor deze minimale vermelding, ik doe de man geen recht. Voor een ieder, die de oude C,S,N goed vind is hier de overtreffende trap met Crosby en z'n zoon: CPR! (David Crosby, Jeff Pevar en James Raymond) Dit vind ik de absolute top op dit (close-harmony-achtige) gebied. Van een bijzondere schoonheid getuigt gelijk al hun gelijknamige cd. En wat te denken van de mooie dubbellive: Live at the Wiltern. Wie had ten tijde van het glitterige-mooie-jongens-Japan gedacht dat de zanger van een geheel ander kaliber zou blijken te zijn! Wat een schitterende sfeervolle en dramatische verzameling cd's heeft deze David Sylvian inmiddels op zijn naam staan. Ik leerde zijn werk kennen door de prachtige cd: Gone to Earth. Bleek zijn eerdere cd: Brilliant Trees ook een juweeltje. Ook het voornamelijk met accoustische instrumenten opgenomen Secrets of the Beahive is een stil meesterwerk. Wie hem niet kent en bij zichzelf toch een rijk innerlijk leven vermoed: Ga Luisteren! (Eigenlijk misstaat een uitroepteken bij deze verstilde muziek). Ook dit icoon behandel ik veel te kort, maar er valt ook niet veel te vertellen wat niet iedereen al weet en gehoord heeft. Voor mij blijft dit de mooiste van David Bowie: Hunky Dory. Hier achteraan hoort natuurlijk Lou Reed. Ook een verhaal apart wat je hier niet hoeft te lezen. Mijn keus: Berlin. Tsja, is Pink "Pop"?? Kwenie eigenlijk..... rock, soul, ballad, funk, etc. Wat is Pink dan wel? Well: Pink is Fu*(&%&*^7 Amazing, that's what she is...!!!... ;-)) Ze zingt te gek en ook haar optredens middels 2 DVD's is een lust voor oog en oor. Eigenlijk is alles mooi aan haar in de breedste zin des woords. Haar mooiste en meest volwassen cd is voor mij Funhouse. Heel goede composities, verveeld nooit en ik vergeef haar graag hier en daar gekl(&^*% met computerszzz.... ;-)) Dire Straits was een te gekke band met een heel goede gitarist (Mark Knopler natuurlijk), maar ik vind vooral hun balladachtige stukken erg mooi en heb daarvan op cd een verzameling gemaakt. Dire Straits (hun eerste), Love over gold en On every street vind ik hun mooisten. Heel wat minder grillig, maar ook niet uit de geschiedenis te krijgen: Simon and Garfunkel met Bridge over troubled water. Het was in die tijd wel behoorlijk "not done" om Randy Crawford leuk te vinden. (Wie kent niet haar single: One time I fly away, waarbij ze na een zin nog eindeloos na leek te vibreren, maar je allang niets meer hoorde.) Nu heb ik wel vaker niet zo in de geeikte muziekvakjes gepast (ik vind zelfs Marco Borsato goed, vooral in z'n ballads dan), dus ik had verscheidene cd's van deze dame. Haar mooiste vind ik: Secret Combination, waar we zelfs Toto-leden op terug horen! We gaan nog even rustig en beheerst door ;-)) Zo hier dan Diamond life van de sexy Sade. Erg sfeervol. Ook heren kunnen rustige en beheerste muziek maken, die ook wonderschoon kan zijn: the BeeGees en ik heb een Very best of .... Met groot respect voor Tina Turner heb ik qua muziek Joe Cocker toch altijd leuker gevonden. De laatste jaren gaan geheel aan mij voorbij met die gemakzuchtige gladde songkeuzes, maar prachtig werk verrichtte hij bijvoorbeeld tijdens zijn come-back met o.a. de cd: Sheffield Steel, die ook nog eens heel mooi geproduceerd is. Een van de weinige mensen naast bv. Seal, die interessant computers in hun muziek kan verwerken is de heerlijk eigenwijs zichzelf zijnde: Bjork. Haar unplugged-optreden op MTV was een belevenis. Hier haar interessante eerste cd. Nu we een ietje moderner bezig zijn, wat te denken van het debut van Seal. Hoezeer ik ook geen liefhebber van samples en computer(gestoorde) muziek ben, dit is zo'n juweeltje, dat ook ik er niet onderuit kom!